Mystery

Why do people close their eyes,

avoid the truth and live such lies,

that´s the biggest mystery in the world

(song 6 – CD Prophet for a dying Planet – Daniel Mackler)

prophet-cover

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Inzicht

Al ruim drie jaar heb ik geen televisie meer. Kranten hebben mij nooit geïnteresseerd. En al jaren volg ik ook nu.nl niet meer.

Bij het inloggen op mijn email account via de MSN site, viel mijn oog op een foto van een jonge vrouw Anne(25) die gevonden en begraven was. Michael P zou verdachte zijn in deze zaak.

De media schreef dat Michael psychiatrisch zou zijn en al eerder moorden op zijn geweten had.

Zolang praktisch de gehele maatschappij de ouders spaart zal men in ontkenning blijven over het feit dat Michael zijn vroege leed moest herhalen op latere leeftijd. Voor mij is het duidelijk dat Michael in zijn jongste jaren geen helpende getuige had in zijn omgeving om zijn leed te verwerken. Hij was als klein kind alleen met zijn pijn en moest zijn woede in zijn lichaam vastleggen.

Zo heeft mijn vader een belangrijk persoon die empathie toonde voor zijn leed niet gekend in zijn eerste levensjaren. In de boeken van Gaby Stroecken en Rien Verdult las ik dat iemands leven afhangt van diegene die toevallig even onze moeder was.

De ouders van Michael zullen vrijuit gaan, zoals ook mijn criminele ouders.

Hitler werd als klein kind stelselmatig vernederd door zijn vader. Als de samenleving de moed niet heeft ouders te bekritiseren dan blijven we in een staat van ontkenning en emotioneel blind voor de (eigen) jonge kwetsbare kinderen.

En zo creëren ouders die geen ouders dienen te zijn, criminelen en dictators.

Met alle gevolgen van dien, zoals dagelijks te lezen is in de media.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Neo – Een Nieuw Visionair

Hoe ziet een gezonde samenleving eruit? – Zonder een gewelddadige omgang met de eigen kinderen…

Hoe ziet een gezonde relatie eruit? – Zonder onbewuste herhalingen van vroeg leed en na de verwerking van de oude onvervulde behoeften van het kleine kind dat we waren…

Hoe ziet waarachtige geneeskunde eruit? Zonder loochening van de geactiveerde stress en expressies vanuit de uiterst pijnlijke eerste levensjaren…

Hoe ziet gezonde arbeid eruit? Zonder de vlucht in luxe en comfort en zonder de onbewuste prestatiewaardering door oudersubstituten…

Hoe ziet gezonde kunst eruit? Zonder onbewuste uitingen van leed uit de eerste levensjaren…

Hoe ziet een gezonde religie eruit?? Zonder aanbidding van een valse godheid…

alice

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

relaties en oude pijn

Tijdens mijn psychologische begeleiding begin 2014 had ik een dag verdriet om de verloren relatie die 10 jaar heeft geduurd. Mijn psychologe vertelde dat het een destructief verdriet was. Ergens wist ik dat wel, maar hield op dat moment weer een illusie in gedachten. Dat verdriet hoort niet bij haar thuis, zo ook niet woede naar haar toe. We kunnen als bewust mens de zoektocht staken naar die liefde die we als klein kind niet hebben gehad. Die tijd is allang voorbij en we kunnen slechts dit groot verlies verwerken. Alleen of samen met een partner.

Als ik nu terug denk aan de relaties die ik heb gekend. Korte en lange. Dan begrijp ik welke dynamieken die zich in mij en tussen mij en mijn oude vriendinnen hebben afgespeeld. Zoals ik mijn moeder spaarde en haar alles vergaf, zo kon ik mijn behoeften en gevoelens heel moeilijk kenbaar maken als ik een vriendin had. Ook als het om vriendschappelijke relaties ging.

Alice Miller legt in haar boeken vaak uit dat men veel van de eigen traumatische geschiedenis herhaalt met een levenspartner. Vaak genoeg kiest een vrouw een gewelddadige partner als haar eigen vader op gelijke wijze gewelddadig naar haar is geweest. Vanaf geboorte! De nieuwe partner symboliseert de ouder(s) uit de eigen vroege kindertijd. Vaak genoeg als vlucht van die oude pijn en oude mishandelingen.

Het seksuele geweld waar ik in mijn eerste levensjaren slachtoffer van was heeft verstoring en verwarring gebracht in mijn seksuele belevingen. Voordat ik er woorden en waarheid aan had gegeven moest ik dat herhalen in denkbeelden en uiteindelijk in de psychotische gecodeerde expressie.

Vaak bedenk ik me dat ik als mens die bekend is met zijn traumatische geschiedenis opnieuw de seksualiteit moet ontdekken. Ik meen dat als een seksuoloog of iemand die beweerd daarvan kennis te hebben zich niet dient uit te spreken als bovengenoemde dynamieken niet bekend zijn bij de ´expert´.

Men kan kiezen als volwassene bekend te willen worden met haar of zijn traumatische eerste levensjaren. De begeleiding van mijn oudpsychologe en de boeken van Alice Miller waren waardevol voor mij. Nu met bewuste ogen kan ik opnieuw ontdekken wat het mysterieuze leven op deze aardbol werkelijk te bieden heeft.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

de verbinding met het kleine kind dat we waren (bijna) verliezen

De immense eenzaamheid ervaren in het volwassen lichaam  – Het verlies van het vermogen om te voelen – de vlucht in het uiterlijk en de prestatie – de vlucht in het applaus of de ´waardering´ – De vele maskers die het ware zelf verbergen –  de bijna onoverkomelijke angst om de gewelddadige omgang van onze ouders (uit de kindertijd) te bekritiseren – De illusie blijven koesteren dat onze ouders van ons houden/hielden – Als we onze harten sluiten, kunnen we niet van onszelf houden en al helemaal van de ander.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

verdrongen misbruik

Tijdens mijn psychologische begeleiding begin 2014 was er een dag een doorbraak dat ik mezelf zag door de ogen van het kleine jochie dat ik ooit was. Het verdrongen verdriet kwam na 40 jaren ineens naar boven. Anderhalf uur lang kwamen de tranen uit het diepste van mijn wezen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Open brief aan mijn nichtje Eva

Dag Eva,

.
Ik heb deze brief aan jou geschreven toen jij nog geen 5 jaar was. Het is een open en gepubliceerde brief omdat ik het heel belangrijk vind voor anderen wat ik je in deze brief schrijf.

.
Jouw moeder en vader, mijn broer, waren blij toen ze je hadden verwekt en je in de buik van je moeder aan het groeien was. Ik had echter gemengde gevoelens. Dit omdat ik wist dat jouw vader en moeder helemaal nog niet klaar waren om je die liefde en aandacht te schenken die je echt nodig had. Zelfs niet in de vele maanden voor jouw geboorte.

.
Toen je vader en ik gingen fitnessen was hij nog blijer om mij te laten zien op foto´s dat er nog een zusje bij jou was in de buik van je moeder. Toen kreeg ik nog meer gemengde gevoelens want ik wist hoe moeilijk en pijnlijk het kan zijn om de aandacht van je moeder en vader met je zusje te delen. Ik wist dat je gevoelens van jaloezie zou ervaren en dat je dat boos of wanhopig zou kunnen maken. En dat je je door de verdeelde aandacht wellicht verlaten, machteloos en eenzaam zou voelen.

.
Nog meer was ik bezorgd omdat ik ergens wist dat ik me iets bewust moest worden over mijn jonge jaren en wat er toen met mij gebeurd was. Toen wist ik nog niet dat jouw opa en oma, mij gewelddadig hebben behandeld en mijn lichamelijke integriteit hadden geschonden op een zeer pijnlijke manier toen ik nog jonger was dan jij nu in 2017 bent.

.
Ik mocht je in het ziekenhuis in mijn armen nemen toen je nog maar kort uit de buik van je moeder was gehaald door middel van de keizersnee. Dat moment zal mij altijd dierbaar blijven want ik heb nog nooit zoveel bewondering gehad voor MoederNatuur. Ongeveer hetzelfde heb ik gevoeld met mijn hele jonge huisdiertjes. Met de grootste tederheid en empathie kon ik je in mijn armen vasthouden en even met je zijn.

.
Het zijn de woorden van mijn oudpsychologe die ik me nu goed besef. Zij voelde zich niet vrij om te zeggen wat er in haar hart leefde als reden om haar praktijk te beëindigen. En zo had ik niet de moed te zeggen dat je al zoveel geleden had in de buik van je moeder. Ik had niet de moed te zeggen dat de keizersnee geboorte voor jouw gevoelswezen groot verschil heeft moeten uitmaken. Ik durfde niet tegen de zusters te zeggen dat ze jou pijn en angst bezorgde met de testen van je lichaamsfuncties. Ik had willen zeggen dat je moedermelk nodig had, zolang en moeilijk als dat eventueel zou zijn. Ik moest eigenlijk zeggen dat jouw moeder jou en je zusje 9 maanden lang dichtbij haar zou moeten houden. Ik had je ouders zoveel kunnen vertellen als het gaat om jouw behoeften en gevoelens in de omgang met jou. Dat heeft niet zo mogen zijn.

.
Tijdens de gesprekken die ik heb gehad met deze psychologe die mij geholpen heeft om me bewust te maken van mijn pijn uit mijn eerste levensjaren vertelde zij me dat ik jou en je zusje Fenna moest beschermen tegen mijn vader, jouw opa. Dat heeft ze tegen me gezegd toen ik er nog niet klaar voor was om dit op een goede manier in de praktijk te brengen. Die avond voelde ik een ongelofelijke woede en pakte in de haast mijn auto om naar jouw vader en moeder te snellen. Helaas vloog ik uit de bocht. Ik stapte toch uit mijn auto om te voet naar je vader en moeder te gaan. Toen ik aanbelde ervoer ik alleen maar onbegrip en boosheid van jouw vader naar mij toe en ik mocht niet binnen komen.

.
Een jaar later toen ik begon te twijfelen of het mijn vader was die mijn lichaam had geschonden en mijn opa Joop begon te verdenken was ik nog in de gelegenheid jou en je zusje te zien. In de enkele momenten dat ik met jullie kon zijn wilde ik met jullie vreugde delen. Ik herinner me goed dat ik jullie in de tuin blijdschap kon geven door jullie het gevoel te geven dat jullie konden vliegen en ik tilde jullie zo vaak op als dat jullie wilden. Al werd ik moe koos ik toch voor jullie vreugde want ergens diep van binnen wist ik dat het niet veel meer zou gebeuren.

.
Nu ik je dit schreef heb ik al jarenlang geen oprechte gesprekken met jouw vader en  moeder kunnen hebben. Daarover ben ik boos en teleurgesteld omdat ik hoop koesterde dat mijn broer zou gaan beseffen en voelen hoe wij allebei hebben geleden onder de gruweldaden van onze ouders. Ik wilde me verstaan en begrepen voelen zoals ieder mens dat nodig heeft.

.
Ik hoop dat er voor jullie kansen en mogelijkheden komen om je bewust te worden van jullie leed uit jullie vroegste jaren. Misschien lukt dat alleen of kunnen jullie mensen vinden die jullie kunnen bijstaan als jullie ouder of volwassen zijn.

.
je oom Jim

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen